سوحتم (گلشنا احمدزاده بندرشرفخانه

  عشق را از دیر باز آموختم

              سوختن را دیدم بودم سوختم

 من به سودای تو شب ها تا سحر

              سوختم غم روی غم اندوختم

عشق دبدار تو تنها مانده ام

                  دیده بر درگاه گاهت دوختم

  صورت خودسرخ کردم غم مخور

               گرچه ازدل شعله وار افروختم

 گشته گر پروانه خاکستر نشین

              ( گلشنا ) من  از درونم سوختم

                                                        ( گلشنا )  

  نیه پروانه بو شمع ئین باشینا چوخ دولانیر

  شمع یاناندا نیه پروانه ده شمع ئیله یانیر

  یانماق عالمده اگر یاخچیدی یاندیر منی ده

  باشیوا من دولانیم اوت لا دولاندیر منی ده

                                      ( گلشنا )

/ 1 نظر / 32 بازدید